BELKİ DE…

7200

 

 

Geçmiş zaman olur ki, anılarımız , yaşadıklarımız yoklar zihnimizi.

Beden kıyafetiyle barbi bebek gibi değişimini gerçekleştirdiğimiz vücudumuzun, ruh tahsilatındaki hesabı kapayamayışımız da anlayamayız, belki de…

Bir yıl önceki biz sanki biz değilizdir. Sadece fiziksel değil, ruhsal , biyolojik, maddi ve manevi değişikliklerimiz kendini göstermeye başladığında anlarız belki tutarsızlığımızı.

Akıp giden sadece zamanın olmadığını ancak kavrayabiliriz, her kaybedişin metafizik ötesi bir kazanıma çevrilmesindeki mucizeyi idrak ederken.

Umutsuzluklarımızı zihnimizin oluşturuduğunu, halbuki ümit tohumlarının içimizde özgürleşebileceğini anlamakta zorlanırız.

Tüm kalbimizle acılarımızı sevgiye dönüştürebileceğimizi, felek denen çemberden geçmeden anlayamayız.

Oynadığımız oyunların kaderimizi değiştiremeyeceğini, kendimizi kandırmaktan öteye geçemeyeceğimizi öngöremeyiz.

Yaktığımızın  gemiler değil, limanlar olduğunu çok geç farkederiz belki de…

Çağ zindanlarında, kan revan kalan ruhumuzu arındarmanın farkındalığı olarak kabul ederiz belki de yaşananları…

Yalan dolan hapsinden kalan sözlerimizden , hayatımızdan kaçışımızdır belki de, her gidiş sandığımız başlangıçlarımız.

Bir ömür değil, belki de iki ömürlük olmayacak olan sevgilerden kaçışımızdı terkedişlerimiz ya da ıssız köşelerimizdeki çığlıklarımız.

İpotekli ruhlarımızı koparayışımızdaki en acı darbemizdi belki de başka bedenlerde kendimizi arayışımız.

Gökyüzündeki fısıltıların konuşmalrındaki tutulmaların mesajını dünya da tutulup kalmamamız içiniolduğunu anlayamadık.

Düzene isyankar olan ruhumuzun serzenişleri, benliğimizi tatminsizlik mekanlarında harcamamızın bedeliydi.

Karşımıza çıkan anlayamaya çalışmadığımız her insan mesajdı belki de bize, anlayamadık.

Aşk ile yanarken mecnun gibi dolaşamadığımız için bastırdığımız duygularımızın gözaltında nezarete koyulacağını nereden bilebilirdik ki?

Nereden bilebilirdik ki, içimizde kıvılcımlanan aşk esintelerinin dünyamızı değiştireceğini,

Varlıktan hiçlik makamını deneyimleyebileceğimizi,

Kaybedip gibi görünüpte kazananlardan olacağımızı idrak edemedik.

Bilemedik.

(İbrahim Suresi’nin 52. ayetinde; “İşte bu (Kuran) uyarılıp korkutulsunlar, gerçekten O’nun yalnızca bir tek ilah olduğunu bilsinler ve temiz akıl sahipleri iyice öğüt alıp düşünsünler diye bir bildirip-duyurmadır”)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply